Podcastserie ‘Veerkracht’ van het Drugspastoraat Amsterdam

De afgelopen maanden reed drugspastor Zwanine Siedenburg zes keer met een grote, groene bus door Amsterdam. De gesprekken die ze voerde, zijn gebundeld in de podcastserie ‘Veerkracht’. De podcast, die mogelijk is gemaakt door het Noodfonds van Netwerk DAK, geeft een inkijk in de wereld van drugsverslaafden, inloophuizen en vrijwilligers. 

Het is tien uur in de ochtend. Ik ontmoet Zwanine Siedenburg, pastor bij het Drugspastoraat in Amsterdam, in haar huis midden op de Wallen. Koffie en cake staan klaar. De tafel ligt vol. Er liggen papieren met het schema voor de dag, uitgetypte gesprekken van eerdere ontmoetingen, een dictafoon, extra batterijen, een grote thermoskan vol koffie en een reeks mooie, porseleinen kopjes. Het wordt een feestelijke dag.

Gezien worden
Vandaag trekken we erop uit met een grote, groene bus. “Ik wil een plek creëren waar mensen niet geconfronteerd worden met hun problemen, maar even mens kunnen zijn en gezien worden,” vertelt Zwanine. In totaal gaat ze zes keer met de bus de stad in. Iedereen die wil mag mee.

Zo belanden er al allerlei verschillende mensen op de achterbank. Met de ombudsman van Amsterdam bezochten ze ongedocumenteerden. Ze staken een kaarsje op bij een onderwater gelopen graf en namen een drugsverslaafde mee naar zijn geboortedorp. Ook vandaag staan er verschillende ontmoetingen op de planning. De gesprekken worden opgenomen en verwerkt tot acht podcast-afleveringen.

Gesprekken
“Door de aangescherpte coronaregels is het steeds lastiger om mensen te kunnen ontmoeten”, vertelt Zwanine. “Er ontstaat een behoefte aan goede, lange gesprekken.” Het centrale thema van de ontmoetingen in de bus is ‘veerkracht’. “De veerkracht van mensen die in een vreselijk rotte situatie zitten. Het lijkt alsof ze alleen maar ellende en narigheid hebben. Als je ze meeneemt blijkt hoe krachtig ze zijn. Niemand die bij mij in de bus zit is chagrijnig. Ze accepteren het leven zoals het is, en vinden het bovenal leuk om mee te gaan en aandacht te krijgen.”

Stoofpeertjes
Terwijl de bus vertrekt, vertelt Zwanine over haar eerdere ritten. “Ik ben heel erg op zoek naar de vraag: wat wil ik er precies mee, met deze bus en de podcast. Ten eerste wil ik mensen een leuke dag bezorgen. Echt aandacht geven. Dat lukt heel goed. Tegelijkertijd voel ik een enorme belemmering door dingen die niet goed zijn. Er spelen allerlei onderliggende problemen.

Vorige week heb ik samen met een groep ongedocumenteerde migranten stoofpeertjes gemaakt. Toen zaten we met al die jongens in de bus peertjes te schillen. Daar konden ze geld mee verdienen. Heel gezellig. Een paar dagen later kreeg ik een woedende collega aan de lijn. Zij werkt dagelijks met de ongedocumenteerden. ‘Jij met je getut met je bus’, zei ze. ‘Het is nu half zes en het wordt donker. Het stroomt hier vol met jongens. Ze mogen niet in de kerk slapen, dus moet ik ze eruit zetten.’

Dat kwam hard binnen. Ik doe wat binnen mijn vermogen ligt, maar uiteindelijk liggen de problemen op een ander niveau. Dat is een van de redenen om de ombudsman van Amsterdam bij het project te betrekken. Hij heeft een ochtend meegereden en toen nam ik hem mee om de jongens die op straat werden gezet te ontmoeten. Om met elkaar te praten. Hij heeft er kennis van genomen en een aantal mensen gebeld, maar uiteindelijk hebben we niets kunnen oplossen.”

‘Het goede vind ik bij mensen’
De hele dag spreekt Zwanine bevlogen over alle mensen die ze de afgelopen jaren heeft ontmoet. In haar werk als drugspastor combineert ze pastorale gesprekken met het opzetten en uitvoeren van allerlei projecten. Het werven van fondsen, contact houden met de gemeente, politie en ggz, ook dat hoort erbij. “Het goede verneem ik niet door op de bank te zitten. Ik vind het bij mensen. Ik zie het in mensen. Ik zie het hier bij het Drugspastoraat,” vertelt Zwanine.

Beluister de podcastserie ‘Veerkracht’ hier: https://app.springcast.fm/podcast/veerkracht/

gepubliceerd: 3 maart 2021