Netwerk DAK - Door Aandacht Kracht
 
Genoemd worden


In de aanloop naar de zomer  voer ik gesprekken met alle vrijwilligers van de inloopmiddagen. Het zijn waardevolle gesprekken, en ik ben geraakt door hun motivatie om er voor onze gasten te zijn. Ook zijn er mooie belevenissen die via hun verhalen naar voren komen. Een van de vragen is: Heb je nog andere talenten die je in ons meester Geertshuis zou willen inzetten?  Esther, een  van de vrijwilligers vertelde dat ze graag schreef,  en op mijn uitnodiging of ze dat ook over de inloop wilde doen kwam het volgende :

  Mijn moeder is mijn naam vergeten,
Mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
Hoe moet ik mij geborgen weten?
Noem mij, bevestig mijn bestaan,
Laat mijn naam zijn als een keten.
Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
O, noem mij bij mijn diepste naam.
Voor wie ik liefheb, wil ik heten.*
Ik wilde naam maken en veranderde ooit  mijn naam voor degenen die ik liefhad. Nu heeft het “naam maken” plaatsgemaakt voor er willen zijn. Mijn naam is er; ik word genoemd. Wat ik beteken, zowel voor mijzelf als voor anderen, krijg ik via de anderen, via degenen die mij bij de naam noemen. Zo is in het meester Geertshuis gebruikelijk dat ik de namen opschrijf van degenen die als bezoeker binnenkomen.“Shihan”, mompelde hij toen ik naar zijn naam vroeg. Ik kende hem, we hadden ons al eerder aan elkaar voorgesteld. Zijn naam was ik vergeten. Ik verstond hem niet. “Shihàn!” zei hij, nu wat luider. “Shivan?”   “Shihàn!”  Ik herhaalde het. Hij liet het mij nog een paar keer zeggen omdat ik de naam verkeerd uitsprak. Bij gebrek aan papier schreef ik zijn naam in de palm van mijn hand nadat hij deze gespeld had. Een brede glimlach verscheen op zijn gezicht. Hij had naam gemaakt.


Ik ben verrast door Esther’s verhaal, en geroerd om het beeld van de naam  van de gast in de palm van haar hand. Zo vergeet ze niet meer hoe hij heet, iemand bij de naam kennen is belangrijk. Het bevestigt zijn bestaan. Een echo van wat in Jesaja 49 staat: God zegt ik vergeet jou nooit, ik heb je in mijn handpalm gegrift. Jij mag er zijn...

*Neeltje Maria Min, 1966  Met dank aan Esther van Lammeren.

Ceciel Funnekotter
reageren? ceciel@meestergeertshuis.nl


 

terug
 
 
In Beeld
Activiteiten bij de inloop
meer
 
Wat doet Netwerk DAK?
meer
 
Ons werk wordt mede mogelijk gemaakt door