Buurtpastores werken wijkgericht, outreachend. De straatpastores zoeken dak- en thuislozen op straat op. De 100 inloophuizen staan open voor mensen met een beperkt sociaal netwerk en voor mensen die overdag nergens anders heen kunnen.

Van ‘arm om schouder’ tot professionele hulp

Inloophuizen, straatpastoraat en buurtpastoraat zijn uiteenlopende vrijwilligersorganisaties. Het aanbod varieert van ‘arm om de schouder’ tot professionele hulp. Doorgaans zijn er maaltijden, laagdrempelige activiteiten en uiteenlopende vormen van hulp. Deze organisaties zijn vindplaatsen voor moeilijk bereikbare mensen. Lees meer…

117 organisaties met een christelijke achtergrond geven in steden, buurten en dorpen onvoorwaardelijke aandacht en laagdrempelige hulp aan mensen die – tijdelijk – een steuntje in de rug kunnen gebruiken. Kijk voor het aanbod bij de organisatie in uw regio.

Informele zorg
Werkend vanuit de presentiebenadering geven deze werkplekken daarmee betekenis aan het samenleven in wijken, bereiken ze met trouwe en betrouwbare aandacht mensen die vaak uit beeld zijn bij reguliere instanties.

Groot en klein
70 organisaties werken met één of twee beroepskrachten en tot 50 vrijwilligers. De 40 huiskamerachtige projecten drijven goeddeels op vrijwilligers.De 7 grotere organisaties werken met 10 beroepskrachten en tot 300 vrijwilligers.

Financiering door overheden
De stichtingen worden gefinancierd door lokale overheden, kerken en vermogensfondsen. Overheden zijn vaak bereid om het werk te financieren omdat de organisaties contacten hebben tot in de haarvaten van de samenleving en de aansluiting weten te vinden bij de vragen van kwetsbare burgers, mensen
die zorg mijden. Niet voor niets deed het VUmc onderzoek naar de werkwijze van straatpastores om professionals beter inzicht te geven in het fenomeen zorgmijding en het bereiken van zorgmijders.

Werkwijze straatpastoraat

Straat- en drugspastoraat biedt geestelijke steun bij levensbeschouwelijke en zingevingvragen. Het kent een grondhouding van onvoorwaardelijk en belangeloos aanwezig zijn, met aandacht, respect en trouw. Het werkt outreachend en zoekt telkens naar een professionele balans tussen nabijheid en distantie. Lees meer…

Het straatpastoraat is gastvrij en aanvaardt mensen zoals ze zijn, met alles wat ze zijn en alles wat ze niet kunnen zijn. De pastor heeft oog voor de breukvlakken in de levens van mensen en hoe ze die verwoorden en verwerken.Straatpastores verwijzen naar hulpverlening en ondersteunen bij het formuleren van de hulpvraag. Maar straatpastoraat is geen hulpverlening. Wel is de straatpastor goed op de hoogte van het aanbod aan hulpverlening. Omgekeerd is het belangrijk dat de hulpinstanties het specifieke aanbod van het straatpastoraat kennen, zodat zij ook naar de straatpastor kunnen verwijzen. Straatpastoraat is present, daar waar het leven van deze mensen zich afspeelt: op straat, in het park, bij de dagopvang, in de koffiehoek van de Hema, in de politiecel zo nodig.

Werkwijze
Door trouw te zijn met gemarginaliseerde mensen, wekt de pastor vertrouwen. Vertrouwen kan ook alleen gewonnen worden door zelf betrouwbaar te zijn.
Vanuit die solidariteit worden positieve krachten aangeboord die een gevoel van eigenwaarde versterken. Deze vorm van bemoediging (“empowerment”) kan nieuwe moed oprakelen, evenals hoop en doorzettingsvermogen. De pastor helpt enerzijds om grenzen te accepteren en spoort anderzijds gaven en talenten voor overleven op en wijst de weg hoe die in te zetten. Vanuit de samenleving slaat de pastor een brug naar mensen die het gevoel hebben daar buiten te staan. Aan hen laat de pastor zien dat ze gezien en gekend worden. Door deze verbondenheid kan er een verband groeien, met de pastor en met elkaar. In het straatpastoraat kan verbinding gezocht en liturgisch gevierd worden, met zichzelf, elkaar, God en de mensen.

Straatpastoraat staat open voor mensen van elke levensbeschouwing. Bij afscheid en uitvaart speelt het straatpastoraat vaak een onmisbare rol.

Individu en groep
De pastor heeft individuele contacten, maar kan ook groepspastoraat opzetten. Dat is een mooie manier van gemeenschapsvorming. Denk aan groepsgesprekken over zingevings-en levensvragen, maaltijden, liturgische vieringen, uitstapjes, muziek en schilderen. In Amsterdam is een inmiddels bekend koor: de Straatklinkers.

Meer dan een probleem
Voor straatpastoraat zijn mensen meer dan hun diagnose, meer dan een geval van overlast.

Iemand uit de doelgroep verwoordde het zo: “Al mijn behandelaars hebben een doel voor mij, een behandelplan. Ik moet iets worden wat ik nu blijkbaar niet ben. In hun ogen ontbreekt er van alles aan mij en is mijn leven maatschappelijk niet aanvaardbaar. Ik voel dat als een veroordeling, iedere keer weer, van wie ik nu ben en wat er van mij geworden is.”

Vier wijkinloophuizen

Wijkinloophuizen zijn naar buiten gericht en zetten in op samenwerking in de wijk. De kracht is dat ze dicht bij de bewoners staan. Iedereen kan binnenlopen tijdens openingstijden en de coördinator gaat even langs als er met een buurtbewoner iets aan de hand is. Lees meer…

In Zeist runnen de kerken vier wijkinloophuizen. “We doen veel meer dan alleen maar inloop. Er zijn activiteiten, klanten voor de voedselbank inschrijven en we werken ook outreachend, gaan vaak op huisbezoek. Wij zijn in de wijk en kijken wat is er nodig. Zo is het werk ook ontstaan: in de wijk gaan zitten en kijken wat er nodig is.

We hebben in Vollenhove gekookt met kinderen en dat was de reden dat veel moeders met kinderen binnen kwamen. Rond lunchtijd was de koektrommel snel leeg.
Ik begon me af te vragen of die kinderen wel gegeten hadden. Ik heb iemand van CJG uitgenodigd en gezegd, we doen geen programma. Kom gewoon bij ons aan tafel zitten. Na een paar keer kwam er een vraag. ‘Mijn kleuter heeft zo’n moeilijk gedrag, wat moet ik er mee.’ We wilden info geven over gezond eten. Maar vertel allochtone moeders niet hoe ze moeten koken. Dus zijn we begonnen met de kinderen. De kinderen gingen gezond koken. We zijn met de kinderen naar het Leger des Heils gegaan met wat ze gemaakt hadden. En ook de moeders kwamen eten wat de kinderen gemaakt hadden.”

Download hier het artikel Werkwijze van wijkinloophuizen in Zeist.