inloophuizen

buurtpastoraat

straatpastoraat

Bezoekers

menu x
menu x

inloophuizen

n

buurtpastoraat

n

straatpastoraat

n

Bezoekers

Bezoekers

100 inloophuizen, buurtpastoraat en straatpastoraat door heel Nederland staan open voor ieder die een gesprek wil, een vraag heeft, eenzaam is of juist iets wil doen met anderen. Vrijwilligers, medewerkers, bezoekers en deelnemers respecteren elkaar en trekken samen op. Op deze website vindt u alle organisaties, ervaringen en informatie.

100 inloophuizen, buurtpastoraat en straatpastoraat door heel Nederland staan open voor ieder die een gesprek wil, een vraag heeft, eenzaam is of juist iets wil doen met anderen. Vrijwilligers, medewerkers, bezoekers en deelnemers respecteren elkaar en trekken samen op. Op deze website vindt u alle organisaties, ervaringen en informatie.

100 inloophuizen, buurtpastoraat en straatpastoraat door heel Nederland staan open voor ieder die een gesprek wil, een vraag heeft, eenzaam is of juist iets wil doen met anderen. Vrijwilligers, medewerkers, bezoekers en deelnemers respecteren elkaar en trekken samen op. Op deze website vindt u alle organisaties, ervaringen en informatie.

Nieuws

NETWERK DAK: VERBINDEN - VERSTERKEN - VERTEGENWOORDIGEN
Nieuws van inloophuizen, buurtpastoraat, straatpastoraat

Lectoraat theologie

Sake Stoppels start als lector Theologie aan de CHE (Ede). Zijn lectorale rede had als titel 'Heil zien in missionaire…
Lees meer...

Dialoogsessies met ouderen

Wil jij specialist worden in het begeleiden van dialoogsessies met ouderen? Op 26 september en 10 oktober kun je bij…
Lees meer...

meld je aan voor burendag 2019

Op 28 september viert Oranjefonds de Burendag. Bedenk een evenement dat past bij je inloophuis, meld je aan en doe…
Lees meer...

Agenda

  1. Landelijke Netwerkdag

    november 4 @ 10:00 - 16:00

Vacatures

 

Buurtpastoraal / Diaconaal werker Amsterdam-Noord
Inloophuis Kerk & Buurt Amsterdam-Noord zoekt een buurtpastoraal / diaconaal werker voor 16-18 uur per week.  (27-06)
Lees meer

Bestuursleden Diaconaal Aandachtscentrum Dordrecht
Het Aandachtscentrum zoekt bestuursleden voor de invulling van fondsenwerving, communicatie, secretariaat en voorzitterschap.
Lees meer

Contact

Mariahoek 17
3511 LG Utrecht

Aanmelden Nieuwsbrief
liesbethtimmers@netwerkdak.nl

Coördinator Helma Hurkens
06 37 192 976
helmahurkens@netwerkdak.nl

Projectleider Jan van Opstal
06 24 951 353
janvanopstal@live.nl

Medewerker secretariaat
Liesbeth Timmers
liesbethtimmers@netwerkdak.nl

Geïnteresseerd?

Er zijn inloophuizen voor jonge moeders, voor mensen die contact belangrijk vinden, voor mensen die niet tegen prikkels kunnen, voor straatmensen, voor mensen die actief zijn in de buurt. Elk inloophuis is anders. Maar zeker is dat je gewoon mag zijn zoals je bent. In de filmpjes zie je verschillende soorten inloophuizen. Wil je weten of er bij jou in de buurt ook zo’n inloophuis is? Of wil je contact met een buurtpastor, een straatpastor? Kijk dan op de landkaart.

Inloophuis voor jou

“Ik ben hier tien jaar geleden komen wonen na een scheiding. Ik viel eigenlijk in een groot gat. Ik zat hier alleen. Ik dacht ’ik kan hier alleen in mijn huis blijven zitten. Maar ik kan ook naar buiten gaan en proberen om mensen te ontmoeten.’ Zo ben ik bij de Open Haven terecht gekomen. Dat was als een warm bad. Je mag zijn wie je bent en je wordt geaccepteerd zoals je bent … en ik voelde me echt thuis.” Aan het woord is een bezoekster van inloophuis Open Haven in Lelystad. Dit filmpje is gemaakt door Omroep Flevoland. Kijk hier voor het filmpje.’

Inloophuis Makom

Bij inloophuis Makom begint de dag met het smeren van stapels broodjes. Makom is een van de 8 inloophuizen van De Regenboog in Amsterdam. In deze film van 30 minuten zie je hoe het toegaat in Makom. Waarom komen de bezoekers dagelijks naar dit inloophuis en hoe kijken zij aan tegen dak- en thuisloosheid? Kijk hier voor de film.

Inloophuis voor vrouwen

‘Sinds ik hier kom, kan ik weer lachten’, zegt één van de bezoeksters van inloophuis De Paraplu in Rotterdam. Kijk hier naar de film van 10 minuten.

De Jessehof is een inloophuis in hartje Delft, met uitzicht op de Grote Kerk. De ruimte was oorspronkelijk bedoeld als ontmoetingsruimte voor de appartementen er boven. Nog steeds komen er mensen van boven, maar de bezoekers vormen inmiddels een gemêleerd gezelschap. Vrijwilligers begroeten iedereen die binnenkomst en voorzien de gasten van koffie met appeltaart, een gift van de voedselbank. In een hoekje staat een koeling met pakken vanillevla en gesneden groente. ‘Twee pakken per keer’ staat op een bordje. ‘Dat krijgen we van de voedselbank. Je mag twee dingen tegelijk meenemen maar niet iedereen houdt zich daar aan. Ja, als je een paar kinderen hebt, dan is het ook hard nodig.’
‘Toen ik bij de rechtbank zat voor de bewindvoering, was mijn halfzus er plotseling bij. Ik herkende haar eerst niet eens.. Even later zag ik ze wegrijden in een dikke auto. Sindsdien heb ik haar nooit meer gezien. Mijn vader overleed toen ik vijf jaar was.. Ik ging naar het Aloysius College in Den Haag, een school met een goede sfeer. Daarna Duits en Frans studeren. Thuis veranderde de sfeer door de komst van mijn stiefvader. Ik heb nu helemaal geen contact meer met familie.

Ik weet eerlijk gezegd niet eens of mijn moeder nog leeft. Ze zou nu 84 zijn.’

‘Ik las in de krant over de Jessehof. Toen bestonden ze net, het was hier helemaal niet zo druk. Ik kom hier bijna altijd. Als je thuis blijft zitten, dan leer je niemand kennen. Hier is het gezellig, ik ken de meeste mensen hier. Het is 6 dagen per week open. Op woensdag zijn ze dicht. Gisteren had ik hoofdpijn. Toen ik opstond heb ik een kop koffie gezet en heb naar films gekeken. Horrorfilms, dat is mijn hobby. Dan bellen er vaak kennissen. Vanmorgen vroeg belde al een van mijn kennissen. Zij komt niet hier, want ze kan niet meer zo goed lopen en dan ga ik meestal naar haar toe.’

‘De koningin is hier ook geweest. Ik heb met haar gepraat. Haar vader was net overleden en ik heb ze natuurlijk eerst sterkte gewenst. Ze heeft met bijna alle bezoekers gepraat. De meesten zijn thuisloos, net als ik. Dat is iets anders dan dakloos. Als thuisloze heb je geen familie en geen kennissen en overdag niet veel omhanden. We hebben wel ergens een opvangplekje.’ Ondertussen schuiven andere bezoekers aan aan tafel en schenkt

de vrijwilligster nog een keer koffie in. Er lopen mensen naar binnen en naar buiten. ‘Als er iemand binnenkomt die ik niet ken, dan geef ik een hand en zeg wie ik ben. Dat doet bijna iedereen hier, ze knopen zo een praatje aan. En anders doen de vrijwilligers het wel. Meestal komen mensen weer terug, daarom zie je hier vaak dezelfde mensen en wordt het steeds drukker. Vandaag is het marktdag en dan zijn er nog meer mensen.’

‘Anita is een moordwijf’, zegt Frederik met een brede lach. ‘Anita is de coördinator. Ze doet nu iets minder, maar je ziet haar heel veel dingen regelen. Maar ze is niet alleen hoor. De vrijwilligers … ik kan met allemaal goed opschieten. Ze offeren hun vrije tijd op. Opofferen, hmm … , dat is misschien wat veel gezegd. Ze doen het graag … het voelt als een soort warmte. Maar ja, ik kom hier ook altijd met dezelfde instelling, ik kom voor de gezelligheid, ik babbel met iedereen die hier de tijd komt doorbrengen. Als je normaal doet heb je van niemand last.’
‘Zelf meehelpen hier, dat zou te zwaar zijn voor mij. Ik moet nog steeds veel rust hebben. Ik tril nogal, als ik met koffie moet sjouwen, dat kan echt

niet.’ Frederik wijst naar zijn buurvrouw: ‘Eén van de vrijwilligsters van vandaag, kwam hier altijd als gast. Zij vindt het leuk om vrijwilliger te zijn.’ Zij knikt. ‘Vriendelijk zijn en mensen op hun gemak stellen, dat moet een vrijwilliger wel kunnen.’

Inloop bij bazaar in Rotterdam Ommoord

Deze middag stroomt het weer vol. Het is de bazaar die iedere twee weken wordt gehouden in de Rotterdamse Open Hof. Mensen uit de buurt zoeken spulletjes die ze nodig hebben. Ze blijven nog even om te praten en er is koffie. Niet alleen bij de bezoekers, ook bij vrijwilligers is deze bazaar populair. ‘Als mens ben je kerk; iedereen, of je nu moslim bent of wat dan ook, iedereen is hier welkom,’ zegt een vrijwilligster van de in de Open Hofkerk in Ommoord, Rotterdam. ‘De vrijwilligers staan in de rij, omdat het zo leuk is …’
Kijk hier hoe bijzonder het is.

Geïnteresseerd?

Er zijn inloophuizen voor jonge moeders, voor mensen die contact belangrijk vinden, voor mensen die niet tegen prikkels kunnen, voor straatmensen, voor mensen die actief zijn in de buurt. Elk inloophuis is anders. Maar zeker is dat je gewoon mag zijn zoals je bent. In de filmpjes zie je verschillende soorten inloophuizen. Wil je weten of er bij jou in de buurt ook zo’n inloophuis is? Of wil je contact met een buurtpastor, een straatpastor? Kijk dan op de landkaart.

Inloophuis voor jou

“Ik ben hier tien jaar geleden komen wonen na een scheiding. Ik viel eigenlijk in een groot gat. Ik zat hier alleen. Ik dacht ’ik kan hier alleen in mijn huis blijven zitten. Maar ik kan ook naar buiten gaan en proberen om mensen te ontmoeten.’ Zo ben ik bij de Open Haven terecht gekomen. Dat was als een warm bad. Je mag zijn wie je bent en je wordt geaccepteerd zoals je bent … en ik voelde me echt thuis.” Aan het woord is een bezoekster van inloophuis Open Haven in Lelystad. Dit filmpje is gemaakt door Omroep Flevoland. Kijk hier voor het filmpje.’

Inloophuis Makom

Bij inloophuis Makom begint de dag met het smeren van stapels broodjes. Makom is een van de 8 inloophuizen van De Regenboog in Amsterdam. In deze film van 30 minuten zie je hoe het toegaat in Makom. Waarom komen de bezoekers dagelijks naar dit inloophuis en hoe kijken zij aan tegen dak- en thuisloosheid? Kijk hier voor de film.

Inloophuis voor vrouwen

‘Sinds ik hier kom, kan ik weer lachten’, zegt één van de bezoeksters van inloophuis De Paraplu in Rotterdam. Kijk hier naar de film van 10 minuten.

De Jessehof is een inloophuis in hartje Delft, met uitzicht op de Grote Kerk. De ruimte was oorspronkelijk bedoeld als ontmoetingsruimte voor de appartementen er boven. Nog steeds komen er mensen van boven, maar de bezoekers vormen inmiddels een gemêleerd gezelschap. Vrijwilligers begroeten iedereen die binnenkomst en voorzien de gasten van koffie met appeltaart, een gift van de voedselbank. In een hoekje staat een koeling met pakken vanillevla en gesneden groente. ‘Twee pakken per keer’ staat op een bordje. ‘Dat krijgen we van de voedselbank. Je mag twee dingen tegelijk meenemen maar niet iedereen houdt zich daar aan. Ja, als je een paar kinderen hebt, dan is het ook hard nodig.’
‘Toen ik bij de rechtbank zat voor de bewindvoering, was mijn halfzus er plotseling bij. Ik herkende haar eerst niet eens.. Even later zag ik ze wegrijden in een dikke auto. Sindsdien heb ik haar nooit meer gezien. Mijn vader overleed toen ik vijf jaar was.. Ik ging naar het Aloysius College in Den Haag, een school met een goede sfeer. Daarna Duits en Frans studeren. Thuis veranderde de sfeer door de komst van mijn stiefvader. Ik heb nu helemaal geen contact meer met familie.

Ik weet eerlijk gezegd niet eens of mijn moeder nog leeft. Ze zou nu 84 zijn.’

‘Ik las in de krant over de Jessehof. Toen bestonden ze net, het was hier helemaal niet zo druk. Ik kom hier bijna altijd. Als je thuis blijft zitten, dan leer je niemand kennen. Hier is het gezellig, ik ken de meeste mensen hier. Het is 6 dagen per week open. Op woensdag zijn ze dicht. Gisteren had ik hoofdpijn. Toen ik opstond heb ik een kop koffie gezet en heb naar films gekeken. Horrorfilms, dat is mijn hobby. Dan bellen er vaak kennissen. Vanmorgen vroeg belde al een van mijn kennissen. Zij komt niet hier, want ze kan niet meer zo goed lopen en dan ga ik meestal naar haar toe.’

‘De koningin is hier ook geweest. Ik heb met haar gepraat. Haar vader was net overleden en ik heb ze natuurlijk eerst sterkte gewenst. Ze heeft met bijna alle bezoekers gepraat. De meesten zijn thuisloos, net als ik. Dat is iets anders dan dakloos. Als thuisloze heb je geen familie en geen kennissen en overdag niet veel omhanden. We hebben wel ergens een opvangplekje.’ Ondertussen schuiven andere bezoekers aan aan tafel en schenkt

de vrijwilligster nog een keer koffie in. Er lopen mensen naar binnen en naar buiten. ‘Als er iemand binnenkomt die ik niet ken, dan geef ik een hand en zeg wie ik ben. Dat doet bijna iedereen hier, ze knopen zo een praatje aan. En anders doen de vrijwilligers het wel. Meestal komen mensen weer terug, daarom zie je hier vaak dezelfde mensen en wordt het steeds drukker. Vandaag is het marktdag en dan zijn er nog meer mensen.’

‘Anita is een moordwijf’, zegt Frederik met een brede lach. ‘Anita is de coördinator. Ze doet nu iets minder, maar je ziet haar heel veel dingen regelen. Maar ze is niet alleen hoor. De vrijwilligers … ik kan met allemaal goed opschieten. Ze offeren hun vrije tijd op. Opofferen, hmm … , dat is misschien wat veel gezegd. Ze doen het graag … het voelt als een soort warmte. Maar ja, ik kom hier ook altijd met dezelfde instelling, ik kom voor de gezelligheid, ik babbel met iedereen die hier de tijd komt doorbrengen. Als je normaal doet heb je van niemand last.’
‘Zelf meehelpen hier, dat zou te zwaar zijn voor mij. Ik moet nog steeds veel rust hebben. Ik tril nogal, als ik met koffie moet sjouwen, dat kan echt

niet.’ Frederik wijst naar zijn buurvrouw: ‘Eén van de vrijwilligsters van vandaag, kwam hier altijd als gast. Zij vindt het leuk om vrijwilliger te zijn.’ Zij knikt. ‘Vriendelijk zijn en mensen op hun gemak stellen, dat moet een vrijwilliger wel kunnen.’

Inloop bij bazaar in Rotterdam Ommoord

Deze middag stroomt het weer vol. Het is de bazaar die iedere twee weken wordt gehouden in de Rotterdamse Open Hof. Mensen uit de buurt zoeken spulletjes die ze nodig hebben. Ze blijven nog even om te praten en er is koffie. Niet alleen bij de bezoekers, ook bij vrijwilligers is deze bazaar populair. ‘Als mens ben je kerk; iedereen, of je nu moslim bent of wat dan ook, iedereen is hier welkom,’ zegt een vrijwilligster van de in de Open Hofkerk in Ommoord, Rotterdam. ‘De vrijwilligers staan in de rij, omdat het zo leuk is …’
Kijk hier hoe bijzonder het is.