Netwerk DAK - Door Aandacht Kracht
 
Quo Vadis

Wekelijks loop ik vanuit het station via de smalle stegen naar het Meester Geertshuis. Op mijn route tref ik een tekst: “Wie heeft je verboden regenbogen te verzamelen?” Op de een of andere manier doet deze tekst altijd een appèl op me. Regenbogen, bij uitstek nu iets wat níet te vangen en te verzamelen is. Of toch? Regenbogen doen me denken aan verwondering, bonte kleuren op het grensvlak van regen en zon, het teken van hoop. In ons Meester Geertshuis komen velen wier onbevangenheid al vroeg afgeleerd is. Bij wie het vertrouwen in het leven een flinke knak heeft gekregen. Die hooguit hebben leren óverleven, van dag tot dag. Met drank en drugs als grote demper. Maar ook zogenaamde succesvolle burgers staan nu met lege handen. Werkeloos aan de kant geschoven door de crisis. Status kwijt, luxe leefstijl kwijt, soms ook hun huis kwijt. Wie heeft hen verboden regenbogen te verzamelen? Hun leven in eigen hand te nemen, te verzinnen, te creëren? Zou dat nou niet een vak zijn om kinderen te doceren in het onderwijs? Waarom beseffen mensen niet dat – zelfs binnen krappe financiële kaders- ze nog iets te kiezen hebben? Vrijheid zit in je eigen hoofd. Sommigen zijn mij daarin tot voorbeeld, zoals de keuzes die  vrijwilliger Piet maakt: Dagelijks langs de IJssel lopen. Het gratis middagconcert volgen. Vegetarisch en verantwoord koken. Mediteren in ons Meester Geertshuis,een uur stil zitten om van daaruit weer in beweging te komen. Piet is thuisgekomen bij zichzelf. Verzamelt zijn eigen regenbogen. Het roept vragen op: Wat verwondert mij en jou? Waar zit de poort naar een beter leven? Het leven waar Liefde en licht de leidraad zijn, en niet macht en geld? Onder welke regenboog gaan we dan door? En als we gaan, gaan we dan samen?

ze zeggen als je iets verzint
dan zal het op een keer bestaan
een land waar je naar toe kan gaan
er waait een zwoele wind
niemand is belust op macht
en liefde is er heel gewoon
een stoel voor de verloren zoon
dat heb ik laatst bedacht

quo vadis
waarheen ga je
zal ik met je meegaan
ergens is een gouden poort
naar een beter oord
quo vadis
waarheen ga je
zal ik met je meegaan
ergens is een weg die leidt
naar een nieuwe tijd

( uit het lied Quo Vadis van Lenny Kuhr:)  

Ceciel Funnekotter mei 2013

Reageren? ceciel@meestergeertshuis.nl

terug
 
 
In Beeld
Activiteiten bij de inloop
meer
 
Wat doet Netwerk DAK?
meer
 
Ons werk wordt mede mogelijk gemaakt door