Netwerk DAK - Door Aandacht Kracht
 
Eerste landelijke netwerkdag

Dat de fusie a hell of a job was, komt door het krachtenveld, de verschillende 'bedrijfs'culturen en de uiteenlopende posities ten opzichte van de kerken. De ménage à trois kwam met name ook door druk van buitenaf (van de fondsen) tot stand. Deze netwerkdag geeft een beeld van de breedte van projecten en werkplekken die ons werkterrein kent. En is tevens een voorbeeld van de enthousiaste en creatieve manier waarin op ons werkterrein aan de slag wordt gegaan met doelgroepen. Hij noemt Netwerk DAK een 'superstructuur' over 180 werkplekken, waaraan zo'n 7500 vrijwilligers meewerken. Het motto van het nieuwe bestuur is: werken aan verdere professionalisering van het werkterrein. Het WMO-project is daarvan een goed voorbeeld. Het bestuur van DAK maakt een meerjarenbeleidsplan maar het veld stuurt daarbij het bestuur aan. Hij roept de aanwezigen dan ook op om kritisch mee te denken met de ontwikkeling van Netwerk DAK. Hij meldt dat het jaar 2008 een overgangsjaar wordt, daarna komt er een meerjarenplan voor 4 of 5 jaar. Centraal daarin zullen naar verwachting staan thema's als: acquisitie, WMO, koffieproject, mogelijke gezamenlijke inkoop van telefoon of van pc's, scholingsactiviteiten zoals rond de BHV, contextuele hulpverlening, de methodiek van werksoorten beschrijven, opzetten van een loon- en functiegebouw en het systematiseren van innovatieve praktijken op verschillende plaatsen.

Maar daarnaast is Netwerk DAK ook vandaag al actief: met het blad Vliegers, de e-mail Nieuwsbrief en de website, de databank, deze netwerkdag en met de lopende projecten.

De voorzitter nodigt de nieuwe algemeen coördinator uit naar voren te komen en overhandigt haar een doosje visitekaartjes als teken voor haar start bij Netwerk DAK. Ook verwijst hij de deelnemers naar de informatietafel waar o.a. de nieuwe folder van Netwerk DAK ligt en hij moedigt aan hier te gaan kijken en het een en ander mee te nemen.

Tenslotte meldt de voorzitter dat Netwerk DAK "bedrijfsmatig met het hart op goede plaats" wil werken. Als teken daarvan leest hij een gedicht over een man op het strand die elke vis kust. Een andere man op het strand vindt dit maar onbegonnen werk wat niks helpt. De visser raadt de man aan dit aan de vis duidelijk te maken...

Hij hoopt dat het gevoel ontstaat van "Uw DAK en ons DAK".

De volledige tekst van het gedicht:

"Ik ken een sterk verhaal

Het is op het strand

Er is een man

Er zijn ook heel veel vissen op het strand

De man bukt,

Hij pakt één vis, hij geeft de vis een kus

Hij gooit de vis in zee, de vis is blij

De man bukt weer, pakt weer één vis

Hij geeft de vis een kus

Hij gooit de vis in zee, weer blij

Dan komt daar een andere man

Hij zegt: kijk nou toch eens om je heen, man

Kijk dan hoeveel vissen er nog zijn, man

Jij pakt steeds één vis

Je geeft die vis een kus, je gooit die vis in zee

Dat helpt toch helemaal niets, man

De man bukt weer

Pakt weer één vis

Hij geeft de vis een kus, hij gooit de vis in zee

En zegt:

Leg jij dat dan maar uit aan deze vis".

 

Lunch

Terwijl er nog steeds bezoekers binnen druppelen, is er soep en brood... en tijd voor informele ontmoeting.


Middagprogramma: bezoek aan tien werkplekken

Om 13.00 uur roept Marieke Sillevis Smitt, buurtpastor op Kanaleneiland, de aanwezigen bijeen in de zaal. Zij zegt Herman Ijzerman te vervangen, die door de treinperikelen nog steeds niet aangekomen is. Ook zij herinnert nog eens aan de "oude netwerkdagen van Urban Mission" die altijd heel inspirerend waren en zegt dat we dat willen volhouden in Netwerk DAK. Waarom waren deze dagen inspirerend? Zelf geeft ze het antwoord: Omdat de harde feiten van mensenlevens direct naar voren werden gebracht en prominent aanwezig waren in de ontmoetingen. Dat wilden de organisatoren voor deze dag ook bereiken. De inhoudelijke invulling is gegeven door de werkgroep Herstructurering.

Voor de bezoeken aan de werkplekken geeft Marieke drie vragen mee:

    Wat zie ik
    Wat voel ik
    Wat valt mij op aan de gebouwen die ik zie in combinatie met het leven (fysieke omgeving)

Er worden tien groepen geformeerd aan de hand van de kleuren van hartjes die tevens naamkaartjes zijn. Groepen en thema's (zie voor volledige informatie het dagprogramma):

    Buurtpastoraat Geuzenwijk (Erna Treurniet)
    Oecumenisch buurtpastoraat Kanaleneiland (Marieke Sillevis Smitt)
    Buurtpastoraat Rivierenwijk (Titus Schlatman)
    Inloophuis Knooppunt Lunetten (Arjen de Groot)
    Stiltecentrum Hoog Catharijne (Dirk van den Hoven)
    Opbouwwerk Overvecht-zuid (Friso Smits)
    Inloophuis de Wijkplaats Lombok (Bart van Empel)
    Straatpastoraat Utrecht centrum (Wieke de Wolf)
    Interkerkelijke Stichting Kerken en Buitenlanders (Paulien Rozema)
    Idem (Wieger Rozema).

Korte informatie over de werkgroep Herstructurering

Nadat de deelnemers om 15.30 uur weer in de grote zaal verenigd zijn, vertelt Helma Hurkens iets over de werkgroep Herstructurering. Die werkgroep verdiept zich in de problematiek van herstructurering van woonwijken. Plannen voor herstructurering en voor sloop en nieuwbouw hebben grote gevolgen voor het leven van mensen. De werkgroep is gestart in 2002, na een netwerkdag in Rotterdam. De leden zijn werkers zoals buurtpastores die bereid zijn zich in deze problematiek te verdiepen. Men komt ongeveer 5 keer per jaar bijeen en heeft kennisgemaakt met elkaar en met herstructureringsplannen in de wijken van steden waar men werkt. Men is gekomen tot uitwisseling en tot een model en methodiek van werken. Belangrijk daarin is de uitwisseling van bezoekervaringen en het zoeken naar bondgenoten waarmee men samen kan optrekken, bijvoorbeeld met een opbouwwerker. Men staat voor dezelfde zaak maar houdt zich ook aan de eigen werkaanpak. Tevens heeft men in de werkgroep Herstructurering ontdekt dat buurtpastores heel veel informatie hebben over mensen. Bijvoorbeeld over overlast in de buurt en over de problemen van mensen in het dagelijks leven. Deze informatie is belangrijk en uniek en bijvoorbeeld woningbouwcorporaties hebben deze veel minder. Een werker verzamelde dergelijke informatie in een boekje waarvoor bij woningbouwcorporaties veel belangstelling bleek te bestaan. Zo kan men kwetsbare mensen een stem geven en opkomen voor hun belangen. De werkmethode is in 2007 opgeschreven in een themanummer van Vliegers. Helma benadrukt dat het inspirerend is om mee te doen met zo'n werkgroep en te ontdekken dat men elk met gelijksoortige problemen bezig is.

Uitwisseling van indrukken en ervaringen uit de bezoeken

Aan sta-tafels worden in kleine groepen indrukken en ervaringen uitgewisseld van de bezoeken. Aan elk van de tafelgroepen wordt gevraagd het gesprek samen te vatten in een kort statement.
Statements uit het bezoek aan werkplekken

1. Buurtpastoraat Geuzenwijk:Veelzijdige buurt.Ontmoetingen en meedenken met buurtgroepjes.Sloop en nieuwbouw.Tweemaal per maand een Roobolviering:Troosteloos en gezellig, kaal en vriendelijk, ontheemd en onzeker toch ook zorgvuldig - symbool: grijze bak met een tulp erop

2. Oecumenisch Buurtpastoraat Kanaleneiland.Op straat, vooral met kinderen. Bijvoorbeeld over de vreedzame straat. De buurt is nogal eens in het nieuws.Vreedzame school bezocht, bij ouder thuis over op straat spelen e.d.: Verbondenheid geeft Kracht!

3.Buurtpastoraat Rivierenwijk:Bewoners verenigen zich rondom buurtactiviteiten en hun eigen plek in de buurt. Hoe oefenen zij in samenwerking en zeggenschap? Hoe groeien zij in "zelfbeheer"?Groep werd getroffen door het Leitmotiv van de vrijwilligers: Geloof, hoop en liefde - Hier krijgen mensen weer hoop, wij geven liefde en krijgen liefde, zo beleven wij "geloven"

4. Inloophuis Het Knooppunt Lunetten:Interkerkelijk inloophuis, 5 dagen per week enkele uren geopend. In de wijk wonen relatief veel mensen met psychische problemen, al dan niet begeleid of beschermd wonend.Mensen maken de wijk. En: Ontzettend goed dat er in Lunetten een inloophuis is.

5. Stilte- en ontmoetingscentrum Hoog Catharijne:Plek van stilte, bezinning, inspiratie en ontmoeting temidden van de etalages en reclameborden.Middagpauzediensten door medewerkers van Utrechtse kerken. Vrijwilligers geven vanuit presentiebenadering aandacht aan passanten.Centrum schept gelegenheid voor een sfeer van samen ontmoeten en toch alleen kunnen zijn, dat schept rust

6. Opbouwwerk Overvecht-zuid:Sociale activering en bewonersbegeleiding bij herstructurering: hoe bereik en begeleid ik mensen die zich willen inzetten voor hun woonomgeving?Je ziet dat er veel geïnvesteerd wordt maar er is nog veel nodig om ontmoeting, contact en belangenbehartiging handen en voeten te geven.

7. Inloophuis De Wijkplaats, Lombok:In de Wijkplaats stellen de kerken zich present in Lombok. Buurt- en kerkmensen organiseren hier samen diverse activiteiten zoals inloopmomenten, avondgebed, voedseluitdeelpunt, internationale maaltijd en verhaalbijeenkomsten.Lombok is goed samen wonen, lijkt te mooi om waar te zijn (net gerenoveerd, is de ellende achter de deuren en in de volgende wijk? Hoe is de relatie tussen de Wijkplaats en de buurt? Is het voor iedereen?

8. Straatpastoraat Utrecht centrum en pastoraal werk onder dak- en thuislozen"In het spoor van een dakloze - waar ga en sta je, waar kun je terecht? Er is een pleisterplaats onderweg: korte presentatie.Het algehele gevoel was: Verborgen, weggestopt maar toch gevonden onder andere door het straatpastoraat

9. Interkerkelijke Stichting Kerken en Buitenlanders:Ontvangst op de Keulsekade 20, kennismaking met activiteiten, aandacht voor vrouwen.Ontmoeting en spiegeling geeft bruisende levendigheid: plezier hebben en volhouden.Enkele aantekeningen van leden van deze groep:

    - Huisbazen rijk door bezit, trekken weg
    - Bereiken we de meest kwetsbare mensen?
    - Gastvrouw zijn: herkenning doet goed versus eenzaamheid
    - Recht doen en trouw zijn aan mensen: leren kennen
    - Huiskamer past bij wijk: "klein genoeg".

10. Interkerkelijke Stichting Kerken en Buitenlanders:Optrekken met Marokkaanse mannen.Keulsekade: schilderachtig plekje met nachtopvang voor daklozen - mooi en lelijk als contrast. Dit contrast zit ook in het verhaal van Wieger van optrekken met Marokkaanse mannen. Hij houdt die spanning uit en kan het doorvertalen in de organisatie en dat is een deskundigheid op zich. Samengevat: Zoeken naar wegen van hoop in een weerbarstige stadse multiculturele werkelijkheid.


Afsluiting van de Netwerkdag

De voorzitter begint zijn slotwoord door te herinneren aan de man uit het gedicht die vissen kuste. Misschien kuste hij wel meermalen dezelfde vis... Ging het daarover niet in de ervaringen van de groepen?

Vervolgens roept hij Jeanette Bierman naar voren. Zij blijkt de mededeling te hebben dat de Netwerkdag 2009 van DAK in Den Haag gehouden kan worden. De zaal applaudisseert enthousiast!

De voorzitter bedankt de Wijkplaats voor de ontvangst en de maaltijd. En de werkplekken voor hun inspiratie en bemoediging. En de werkgroep Herstructurering voor de organisatie van de dag, in het bijzonder Erna Treurniet, Marieke Sillevis Smitt en Titus Schlatman.

Hij nodigt de deelnemers uit nog na te genieten met een glas wijn. Ook wijst hij op briefjes waarop ideeën gezet kunnen worden. Het bestuur van Netwerk DAK houdt zich hiervoor zeer aanbevolen.

terug
 
 
In Beeld
Activiteiten bij de inloop
meer
 
Wat doet Netwerk DAK?
meer
 
Ons werk wordt mede mogelijk gemaakt door