Netwerk DAK - Door Aandacht Kracht
 
Derde landelijke netwerkdag in Tilburg

Nieuwe organisatie van start

In het middagprogramma van de Netwerkdag gaven bestuurslid Marike Kuperus en lid van de meedenkgroep Helma Hurkens een enthousiaste presentatie van de nieuwe organisatie van Netwerk DAK.

Een heel belangrijk punt is dat verschillende werkgroepen worden gevormd waarin veldvertegenwoordigers deelnemen. Naast de al bestaande redactie van Vliegers komt er o.a. een werkgroep Innovatie, een werkgroep Opleiding en een werkgroep voor Website en Nieuwsbrief.

Er is een aantal regionale contactpersonen gevonden die voor hun regio behoeften en ontwikkelingen in het werkveld signaleren.

Voorzitter Jan Molmans neemt afscheid en als nieuwe voorzitter treedt Gerhard ter Beek aan, als secretaris Piet Kuijper. Penningmeester Dirk Dekker en Marike Kuperus (organisatie) blijven aan.

Hub Vossen was bestuurslid personeelszaken en blijft actief als lid van de werkgroep Opleiding. Wietse Klukhuhn was vóór de fusie ook secretaris van Urban Mission en nam in de afgelopen periode tevens een tijdlang het secretariaat en de Nieuwsbrief waar. Hij beëindigt nu zijn werkzaamheden voor Netwerk DAK.

Openingswoorden Jan Molmans Netwerkdag 2010: 'Wonderen dwing je af!

"Welkom in het schone Tilburg op de netwerkdag van het DAK, mede namens mijn medebestuursleden. Tevens worden jullie welkom geheten namens de organisatoren van deze dag de MST (missionair servicecentrum Tilburg) en alle mensen die een workshop houden en ons een blik in hun keuken gunnen. We hebben een kleine 75 aanmeldingen gekregen en vele zijn gekomen.

We zijn in het zuiden des lands en zoals jullie weten wonen hier vele volkskatholieke mensen. Tilburg is hiervan een centrum waar een aantal emancipatorische katholieke mensen vandaan komen, zo kennen we Zwijsen maar natuurlijk ook Peerke Donders. Met name deze laatste geniet in het zuiden faam en als gevolg hiervan worden aan dit soort mensen vaak wonderen toegeschreven. Nu is het zo dat wonderenmirakels nooit uit zichzelf gebeuren, neen voor een wonder moet hard gewerkt worden. Piëtistische aanhangers willen ons altijd laten geloven dat dit enkel middels het gebed, kaarsjes stoken en bewieroken kan (weten dat uit films als Don Camillo en Dagboek van een Herdershond) Mijn ervaring is dat daar meer voor nodig is, wonderen dwing je af, net als geluk door geestelijke enof fysieke arbeid.

Nu is het zo dat er onlangs zich ook nog een wonder voltrokken heeft. Ik ben weliswaar niet van de slag van evangeliserende getuigenissen maar deze wil ik jullie toch niet onthouden daar het met ons als netwerk DAK te maken heeft. Vorige keer las ik deze parabel voor:

In de Talmoed staat een verhaal over de beroemde rabbi Eliëzer, die zich tijdens een debat erg opwindt. Als hij gelijk heeft, roept de ontstemde theoloog uit, zal het leerhuis instorten! Het gebouw is al bezig te gehoorzamen als een andere Rabbijn de muren haastig berispt, zodat ze uit respect voor de diverse exegeses… in een soort Talmoedische instortingskromme blijven hangen.

Ik heb achteraf veel commentaar gehad op dit stuk. Ik denk dat mijn toehoorders daarbij vooral doelden op het eerste gedeelte van tekst waarin het vooral over instorting ging. Het tweede gedeelte gaat juist over het een halt toe roepen aan de instorting, wat resulteert in een kromme. Zoals met alle parabels gaat het juist om laatste gedeelte….. het wonder van het stoppen van een zich voltrekkende instorting.

Voor u staat een gelukkiger manbestuurder dan vorig jaar. Door hard werken, slimmigheden, vertragen en op tijd weer versnellen, tegen alle verwachtingen en tegen beter weten in, somtijds met de ogen dicht, vlak langs afgronden zeilend, is het wonder dat DAK heet , het wonder dat er een halt is toegeroepen aan een naderende instorting, voltrokken. En zoals gezegd is dit voltrokken door arbeid, zweet en moeite. Het is jullie zweet, arbeid en moeite geweest.

Op 16 september 2009 hebben we als bestuur rekening en verantwoording gegeven over de situatie aan de leden en hebben voorstellen gedaan voor het behoud van het DAK middels een aantal varianten. Er is toen gekozen voor de smalste (minst kostende variant). Tevens hebben zich later mensen uit het netwerk gemeld die met ons als bestuur mee wilde denken. Waarmee een draagvlak gelegd werd voor onontkoombare beslissingen. Hiermee bewees het netwerk haar veerkracht naar zichzelf en de buitenwereld. Dit alles is gelukt, we zijn er , en sterker nog, ik heb de overtuiging dat met het plan wat er nu ligt we voorberied zijn op de toekomst. Dit plan is jullie plan, zijn jullie voorstellen, is jullie arbeid, is jullie wonder.

Dit alles wil niet zeggen dat alle problemen zijn verdwenen…. verre van dat, maar er is een nieuw begin gemaakt op een ander fundament. Er is ook een nieuwe bestuursamenstelling. Namens het oude en vernieuwde bestuur wil ik vanmiddag terugkijken om vooruit te kijken en zal symbolisch de hamer worden doorgegeven aan het vernieuwde bestuur. Bovendien zal de nieuwe structuur aan jullie gepresenteerd worden.
Afscheidstoespraak Jan Molmans als 1e voorzitter van Netwerk DAK:
'Retro et ante occulata' (Bernardus van Clairvaux)

Nu ik samen met Hub Vossen en Wietse Klukhuhn afscheid neem, is het goed om om te kijken naar de afgelopen jaren en vanuit die kennisanalyse naar voren te kijken naar de toekomst. Daarvoor hoef ik niet (meer)voorzichtig te zijn, daar ik afscheid neem.

Ik ben aangetreden, samen met de bovengenoemde heren, met het idee om een zekere professionaliseringsslag te maken voor en in dit werkveld. Achterom kijkend was en is deze ambitie veel te ambitieus geweest. Naast weerstanden in het veld, waren er ook weerstanden onder het personeel,die te overwinnen waren. Daarnaast bleek de bloedgroepenkwestie diepgeworteld in het netwerk. Men zag zich veelal als bloedgroep A of B en niet zozeer als collega's in een gelijksoortig werk. Het idee van het oude bestuur om via de drieslag

Verbinden

Versterken

Vertegenwoordigen

langzaam naar een professionaliseringslag te werken, liep vanaf het begin vertraging op. Dit alhoewel vertegenwoordigers uit het veld zich uitdrukkelijk uitlieten over de koers. Deze koers werd uiteindelijk wel vastgelegd in het meerjarenbeleidsplan: 'Werk in uitvoering' van december 2008.

Zoals ik al in het welkomswoord aangaf is de instorting voorkomen maar de stutten blijven voor de zekerheid overeind. Dat heeft meerdere redenen:

    Het economisch getij is alles behalve gunstig. De bezuinigingen vliegen je om de oren en de schuldigen maken zich uit de voeten. In de Volkskrant van afgelopen dinsdag schrijft de voorzitter van de vereniging van Fondsen in Nederland en van de Brancheorganisatie Filantropie dat: "Uiteenlopende maatschappelijke voorzieningen en de mensen die daarvan afhankelijk zijn, zullen direct of indirect worden getroffen. In Nederland, zo schrijft hij, gaat jaarlijks 4,5 miljard in goede doelen om. Door de bezuinigingen van de overheid zal de druk op deze gelden toenemen." Dit toekomstbeeld zal ook jullie treffen. En jullie zullen dus in een krappere markt moeten gaan concurreren met andere goede doelen Het is maar afwachten wiens aaibaarheidsfactor de voorkeur zal gaan hebben. Ik verwacht dat er onder jullie slachtoffers zullen vallen.

    Ik heb de "span of control" te groot gevonden tussen de leden van het netwerk onderling. De diversiteit en derhalve de belangen waren te divers en ergo de verschillen aan de aan ons gestelde vragen was te groot. Dat is ook niet zo verwonderlijk. Een werkplek van een stad die bij de G25 (boven de 100.000 inwoners) heeft een totaal andere dynamiek dan een plek in een plaats met minder dan 50.000 inwoners. Deze spanning heb ik ook terug gezien in de participanten die zich hebben kunnen vrijmaken om mee te denken in de meedenkgroepen ten behoeve van het netwerk. Ergens zit er binnen dit netwerk een "natuurlijke" schifting en deze zult U moeten leren onderkennen en benoemen. Dit is volgens mij de eerste stap op weg naar een zekere mate van kwaliteitsbenoemingnormering welke ik noodzakelijk acht voor u toekomst. Dit kwaliteitsmerk is zowel noodzakelijk voor de overheid als voor de fondsen zodat het duidelijk is dat U zich niet enkel houdt aan U eigen standaarden maar aan toetsbare afgesproken criteria. Maar het is ook heilzaam voor de verhoudingen naar elkaar toe. Van een kleine organisatie is nu eenmaal minder te verwachten dan van een grote.

Mijn conclusie is dat jullie ambitie derhalve niet zal moeten liggen in het aantal netwerkleden (de kwantiteit). Dus liever geen groeiambities boven de 200 netwerkleden. Mijn stellige overtuiging is dat jullie je doelen kunnen realiseren wanneer jullie je professionaliseert. Dit hebben jullie je overigens voorgenomen in het meerjarenbeleidsplan van 2008. Wat heeft gemeenschap X aan de dienstverlening zoals jullie die geven, is deze toetsbaar, is het voelbaar in de wijkstad of dorp? Maak een nulmeting en ga aan de slag. Beste mensen, ga deze moeilijke vragen niet uit de weg. Ga ze tegemoet met vrijheid en fierheid, uw wortels zijn immers stevig verankerd in de lokale context bij de mensen waarvoor U werkt.

Tot slot: Met de realisering van de diverse portefeuilles werkgroepen in jullie vernieuwd netwerk hebben jullie gewaarborgd dat een bestuur (welk bestuur dan ook) niet droogzwemt. Jullie zijn dus niet meer afhankelijk van al dan niet ter zake deskundige betaalde medewerkers bestuursleden. Jullie gaan zelf over jullie structuur en over jullie toekomst. Jullie hebben jullie eigen sturingsmechanisme, je eigen kompas georganiseerd. Voorwaarde hierin is: Jullie moeten niet vergeten te sturen, anders wordt U gestuurd. Ik hoop dat jullie van elkaar leert, elkaar verbindt en versterkt. Ik wens u al het goede voor de komende gure tijden en wens u Gods zegen toe. Weet dat wonderen gebeuren, maar dat daar altijd voor gewerkt moet worden.
Jan Molmansjuni 2010.

Presentatie 'Huis van de Wereld' door Chantal Tieleman

'Missionaire betrokkenheid met een praktische inslag', is het doel van het Huis van de Wereld. Het is een initiatief van congregaties en een flink aantal medewerkers en vele vrijwilligers stellen zich een professionele aanpak ten doel. Het huis is een kruispunt van vele doelgroepen en activiteiten. En ook een proeftuin voor multiculturele ontmoeting en mondiale bewustwording. Dit alles vanuit uitgangspunten als 'Elk mens doet ertoe' en - ook mooi verwoord - 'Een mens is méér dan de som van zijn/haar problemen".

Het was eerst de bedoeling de presentatie alleen samen te vatten. Maar het is zonde de lezers de prachtige presentatie  te onthouden. Dus vind je die als download. Deze is zelfs voorzien van mooie foto's van het Centrum en op de voorlaatste foto straalt presentatiegever Chantal Tieleman zelf.


Presentatie Ronde Tafelhuis door Thea van Blitterswijk

Het Ronde Tafelhuis is een interreligieus ontmoetingscentrum in Tilburg-noord. Het centrum geeft veel aandacht aan alle vragen rond zingeving en spiritualiteit. Daarbij wil het mensen met verschillende culturele, maatschappelijke en religieuze achtergrond met elkaar in verbinding brengen. Ook dit centrum is gevestigd in een prachtige locatie, in dit geval een verbouwde kerk. De oorspronkelijke bewoners maken hier nog steeds gebruik van, maar nu naast vele andere doelgroepen uit de omliggende wijk. Naast allerlei bijeenkomsten en activiteiten worden er nog steeds vieringen gehouden.

Door een technisch probleem kunnen we de prachtige presentatie die Thea van Blitterswijk in de Netwerkdag toonde en toelichtte, niet als bijlage opnemen. Dus volstaan we met te verwijzen naar de mooie website www.rondetafelhuistilburg.nl.

Voor de workshops verwijzen we naar de uitvoerige toelichting in het programmaboekje van Netwerkdag 2010 (zowel op papier als digitaal verspreid).

B.Bernard, tegen de draad van de tijd 2002

Ook in Metamorfosen, over religie en cultuur, E.Borgman, 3e druk 2008, pag.13.

terug
 
 
In Beeld
Activiteiten bij de inloop
meer
 
Wat doet Netwerk DAK?
meer
 
Ons werk wordt mede mogelijk gemaakt door