Netwerk DAK - Door Aandacht Kracht
 
Dakloos in de winter

Dinsdagochtend in Amsterdam. Het miezert. Bij inloophuis De Kloof is het een komen en gaan van mensen. Even opwarmen. Met koffie en een goed gesprek. Overwinteren met Nico (51), Andries (40) en Henk (49). Drie kenners van de kei.
 
Stelling 1
In Amsterdam hoeft niemand honger te lijden
 
Alle mannen knikken bevestigend. Honger bestaat niet in Amsterdam. Alleen Nico wil trouwens op de foto. De anderen hoeven niet zo nodig met hun hoofd in Meeleven. 'Henk' wil wel meedoen aan de discussie, maar niet onder zijn eigen naam. Terug naar de stelling. Andries neemt het woord:  'In Amsterdam heb je misschien trek, nooit honger. Loop een Shoarmazaak binnen, zeg dat je dakloos bent en je krijgt meestal wel iets. Dat moeten ze doen van Allah: de armen helpen.'
 
Stelling 2
Dakloos zijn vergt een flinke dosis humor. Anders houd je het niet vol.
 
Andries: 'Nou, ik zie de humor er niet van in om op straat te leven. Ik leef al 8 jaar op de kei en dat is geen pretje. Zeker niet in de winter.'
Henk: 'Vertel mij wat. Ik verheug me ieder jaar op het voorjaar. De kou is niet erg. Regen, dát is het ergste. Dan ben je door en doornat.'
Andries: 'In de winter  heb je ook veel meer vechtpartijen op straat. Mensen worden gewoon chagrijnig van de kou.'
Henk: 'Hoe we de moed erin houden..? Wat dacht je van HEINEKEN. Nee hoor grapje. Soms heb je mazzel. Dan zie je ergens een half opgerookte joint van een toerist op straat liggen. Of het is zo'n mooie winterdag waarop het zonnetje schijnt. Dan ga ik in het Vondelpark zitten en heb ik zomaar ineens een glimlach op mijn gezicht. Maar om dat nou humor te noemen...'
Nico: 'Je moet gewoon doorgaan. En positief blijven denken. Ga je negatief lopen doen, dan ben je de bok.'
Andries: 'Ik ga in de winter vaak in de bibliotheek zitten om op te warmen of in het restaurant van V&D met zelf meegebrachte flesjes GROLSCH. Verkopen ze daar ook. Veel te duur natuurlijk. Ik koop één flesje van V&D en drink daarna mijn eigenGROLSCH voorraad op. Heeft niemand door.'
 
Stelling 3
Als ik een uitnodiging zou krijgen voor een kerstdiner bij burgemeester Van der Laan thuis, dan zou ik zeker een kerstcadeau meenemen.

Henk: 'Ik zou er alleen heen gaan voor het eten. Als ik alles op had, zou ik weer weg gaan. Ik heb niets met politiek. Hypocriet zootje.'
Nico: 'Ja, ze zouden er voor zorgen dat geen enkele dakloze meer op straat hoefde te slapen. Nou, dat schiet lekker op met 1000 slaapplaatsen voor 3600 daklozen. Ik ken de cijfers niet precies, maar dat er veel te weinig bedden zijn, is duidelijk. Helemaal in de winter.'
Andries: 'Het allerergste zijn de boetes. Dreig je op straat in slaap te vallen, dan krijg je een boete van 81 euro.'
Henk: 'Ik had het laatst nog. Ik zat in kleermakerszit wat te dutten. Word ik op mijn schouder getikt... We gaan hier niet zitten slapen, makker!'
Nico: 'Zittend slapen mag volgens mij wel, liggend slapen mag niet op straat. Het slaat helemaal nergens op.'
 
Stelling 4
Nieuwkomers in de stad, die ook dakloos zijn, zal ik altijd helpen met raad en daad.
 
Henk: 'Ze zoeken het zelf maar uit. Moeten wij ook. Trouwens, je moet je nooit door iemand laten helpen. Wie hulp aanneemt – van wie dan ook –  is manipuleerbaar. Dat wil je toch niet.'
Andries: 'Op straat kun je alleen op jezelf vertrouwen.'
Nico: 'Of op je familie. In mijn geval gaat dat ook al niet op, want ik heb twee broers en die zijn allebei niet te vertrouwen.'
Henk: 'Dakloos zijn betekent gewoon dat je super eenzaam bent in je hoofd.'
Andries: 'Dat maken de kerstdagen extra zwaar. Zie je iedereen rond de kerstboom zitten.'
Nico: 'Terwijl jij zeiknat geregend bent.'
Henk: 'Gelukkig kunnen we hier nog terecht. Zonder de Regenboog zou het echt een stuk moeilijker zijn om dakloos te zijn.'
 
UIt: Meeleven, december 2014, De Regenboog Groep Amsterdam
 

terug
 
 
In Beeld
Activiteiten bij de inloop
meer
 
Wat doet Netwerk DAK?
meer
 
Ons werk wordt mede mogelijk gemaakt door